Kim Kime Dum Duma

uzuneşek

-Bu yazı bir serzeniştir. Diğerlerinin aksine tam anlamıyla bir durum tespitidir.-

Geçtiğimiz aylarda Kenya’da bir Üniversite’de bomba patlar ve yüzlerce öğrenci ölür. Dehşet sonrası hiçbir Türk, “Kenya’da bomba patlamış!” demedi. Kimse Kenya için yürüyüş yapmadı. Hiç kimse Kenya’da taziye çadırı kurmadı. Profil fotolarını Kenya bayrağına çevirmedi. Kenya için #Kenya etiketiyle siyah zemin üzeri matem görsellerini sosyal sitelerinde yayınlamadı. Kenya için klavye şövalyeliği yapmadı.

Sahi Kenya’nın bayrak renklerini bilen kaç kişiyiz? Daha da ileri gideyim; Kenya nerede?

Bunu yazıyor olmam beni Kenya sempatizanı yapmaz. Bu yazıyı yazarken Kenya’nın tam olarak nerede olduğuna bakmadım da değil hani. Burada söylemek istediğim senin için Kenya ne ise; onlar için de Türkiye o!  Konu bu kadar NET.

Paris terör olayı sonrası farklı ülkelerden oluşan yüzlerce diplomat kol kola yürüyüş yapıp birlik mesajı verdi. Brüksel’deki patlama sonrası aynı sahne tekrarlandı, dahası taziye çadırları kuruldu; Dünya’nın en yüksek binası Burj Dubai’nin gece aydınlatması Belçika bayrağı şeklinde programlandı. Sözüm ona Arap dostlarımız aynı davranışı bizim için yapmadılar. Ne Ankara olaylarında, ne Taksim, ne de ülkemizin her karışında meydana gelen her olayda.

Ateş düştüğü yeri yakar! Hiç kimse “bizi de görün, bizim için de üzülün!” diye sempati avına çıkmasın ve olmazın oluruna inandırmasın!

Rusya ilişkileri sonrası turistik bir bölge arayışı içerisinde olan Ruslar için ülkeler bu durumu fırsata çevirmek için seferber olup kolay vize verme yarışına girdiler.

Biz de ise durum daha da kötüye gidiyor! Kim ne derse desin ülke siyaseti ticaretin iliklerine kadar işlemiş durumda! AVM’ler boş, sokaklar boş! Her kesimden herkesin muazzam borçları var, ödemesi gereken kirası, kredileri var… Ticaret düşüşte, lakin daha vahim bir durum var; ülke düşüşte!

Bir düşmeye durun; düşenin ne dostu olur ne de yoldaşı… Bu söylemle çok mu ileri gittim! Sizce?

“Bizim için neden üzülmüyorlar diye” yakınıp ilgi açlığımızı bir kenara koymak, kendimize bir çeki düzen vermek, suçlu aramaktansa tek yürek olmak gerekir. Ama bu yol ayrımını geçeli çok zaman oldu; sirke keskinleşti küp zarar gördü.

Gelişmiş ülkelerin riyakârlıklarını fark etmeli ve onlar nazarında kim olduğumuzu anlamalıyız. Kabullenme ilerlemenin en büyük evresidir.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s